Çünkü Seine kıyısında verilen kısa bir molada, kahve kokusu ve rüzgârın ritmiyle şehrin temposuna ayak uydurabilir, Paris’in acele etmeyen yüzünü tanıyabilirim. Çünkü Conciergerie’nin taş duvarlarında Fransız Devrimi’nin izlerini okuyabilir, Sainte-Chapelle’de ışığın vitraylardan süzülüşünü bir an değil bir duygu olarak yaşayabilirim. Çünkü Montmartre’da turistik kalabalıklardan uzaklaşıp sanatçıların izini süren sokaklarda yürüyebilir; bohem Paris’in hâlâ yaşayan ruhunu fark edebilirim. Çünkü Orsay Müzesi'ne akşam saatlerinde gidip Monet, Renoir ve Van Gogh’un renkleriyle baş başa kalabilir; sanatı ...